ADSL i VDSL imaju tri zajednicka slova u imenu(skracenici): DSL sto stoji za Digital Subscriber Line.Ime nam otkriva dijelom da se radi o digitalnom prenosu informacija,dijelom da se prenos odvija obicnim bakarnim provodnicima koji se koriste istovremeno i za prenos telefonskih impulsa od telefonske stanice do korisnika. Jedna od velikih prednosti DSL-a je da se moze razgovarati telefonom i istovremeno biti prikopcan na Internet koristeci istu liniju. To je moguce zahvaljujuci tehnici koja informacije koje se prenose dijeli na razlicite frekvencije.

Prvi standard za ADSL se pojavio 1995. godine. ”A”- u skracenici oznacava  da se radi o asimetricnom prenosu(Asymmetric) sto znaci da se prenos informacija ne odvija jednakom brzinom prema korisniku kao od korisnika. Pojasnjeno normalnim jezikom, reklo bi se ,dakle da je brzina kojom korisnik prima informacije sa interneta veca nego brzina kojom moze da salje informacije drugima. Vecini nam i odgovara takva konekcija jer vecina za download koristi programe sa direktnom vezom i u cilju nam je da sto brze ”skinemo” nesto sa interneta nego da posaljemo ”gore”. Na zapadu je,medjutim popularnije koristenje tzv. torrenta, gdje korisnik istovremeno dijeli isti materijal koji trenutno skida od drugih. Za takav program nam je povoljnija konekcija kod koje su ravnomjernije podijeljeni ”download”/”upload”

DSL se koristi time sto bakarni provodnici u telefonskoj mrezi imaju puno veci kapacitet za prenos informacija nego sto je to njihova primarna funkcija, prenos ljudskog glasa. Ljudski glas ima ogranicenu frekvenciju koja se prilikom telefonskog razgovora jos vise reducira, na otprilike 300-400 Hertza. S obzirom da provodnici mogu prenositi frekvencije sve do nekoliko miliona Hertza, ostaje jedan ogroman dio koji je neiskoristen. Tehnika se zasniva na tome da se neiskoristeni dio podijeli na trake kojima informacije proticu paralelno. Za obican ADSL se koriste frekvencije u rasponu od 25 kHz do 1,1 MHz dok su frekvencije koje su nize od 25 kHz su rezervisane za obicnu telefoniju, tako da se moze istovremeno razgovarati i surfovati. Novije varijante ADSL-a koriste frekvencije do 2,2 MHz,sto omogucava brzinu do 24 Mbits za primanje informacija (download) i 3 Mbits za slanje (upload).

VDSL je Very High Speed DSL . Radi se o usavrsavanju postojece tehnike ADSL-a. Novi standard koji nosi ime VDSL2 i koji je ustanovljen prije samo par mjeseci koristi frekvencije do 30 MHz. Sa tom novom tehnikom nam postaje moguce da imamo 100 Mbits (slovima-sto megabita u sekundi) simetricno, dakle u oba smjera! Revoluciju koju ce izazvati nova tehnika je samo moguce nazrjeti. Izmedju ostalog ce biti moguce prenositi HDTV (High Definition TV) putem interneta,ili drugim rijecima putem bakarnih provodnika.

Ali nista nije savrseno… Da bi imao ADSL korisnik se mora nalaziti u radijusu od najdalje 8- 10 km od tele-stanice, zavisno od operatera. Da bi se postigao maksimalni efekat sa VDSL2 ta distanca je smanjena na svega 1,5 km!

Ocekujemo,dakle dalje da uz usavrsavanje postojece tehnike,neizbjezno porastu cijene zemljista u blizini tele-stanica. Nego, salu na stranu, tesko je i naslutiti kako ce izgledati Internet kroz, recimo par godina i kojim brzinama cemo surfovati mrezom.